این ترانه توسط دوست عزیز عباس رضایی در یکی از مراکز استکهلم در نوروز ۸۶ ضبط شده است
با تشکر : پوریا

کودک فقر این ترانه را از اینجا دانلود کنید
اتل متل توتوله حالت خدا چه جوره
با این همه بزرگیش انگاری کور، کوره
هر روز داره می بینه که کودکی سه ساله
با چهره ای پر از غم تو دستش یه پیاله
نشسته تو خیابون حریص لقمه ای نون
نداره زیر پوستش حتی یک قطره خون
ردمیشیم و یه سکه می ندازیم توی کاسه اش
غافل از اینکه یک بار بپرسیم ما ز حالش
دنیا همش همینه فقط خدا بشینه
از اون عرش کثیفش درد ما رو ببینه
شاید کر، شاید کور خود درد حرفش زور
هر چه هستی از من دور هستی
یه روز میام از اون بالا میارمت روی زمین
می گم اینه زندگیمون چشاتو باز کن و ببین
